Życie biegnie

Życie biegnie. A ja coraz częściej łapię się na tym, że chciałabym czasem poprosić je, żeby na chwilę zwolniło.

Ostatnio wydarzyło się tak wiele, że mam wrażenie, jakbym przeżyła kilka różnych historii jednocześnie.

Była kolejna książka. „Przepis na życie"— historia, którą najpierw nosiłam w sobie, potem przelewałam na papier, a w końcu oddałam w Wasze ręce. I do dziś ogromnie mnie wzrusza, że jej bohaterowie zaczęli żyć także w Waszych sercach.

A kiedy jedna historia dobiegła końca, już czekała następna.

Teraz piszę serię świątecznych opowiadań. Jeszcze nie jest gotowa. Jeszcze powstaje, jeszcze szukam właściwych słów, układam losy bohaterów, czasem coś skreślam, czasem zaczynam od nowa. Ale chyba właśnie to jest najpiękniejsze w pisaniu — że historia dojrzewa razem ze mną.

I wtedy wydarzyło się coś, czego nie da się porównać z żadną książką.

Urodziła się moja córka. ❤️

Nagle pojawił się w moim życiu zupełnie nowy rozdział. Taki, którego nie można wcześniej napisać, zaplanować ani poprawić. Można go tylko przeżywać. Dzień po dniu. Z zachwytem, wzruszeniem, zmęczeniem i wdzięcznością.

A życie, jak to życie, nie zatrzymuje się nawet na chwilę.

Moja siostrzenica właśnie kończy osiemnaście lat. Jeszcze niedawno była dzieckiem, a dziś stoi u progu dorosłości. I znów patrzę na nią i myślę: kiedy to wszystko tak szybko minęło?

Chyba właśnie tego uczę się ostatnio najbardziej.

Że życie nie pyta, czy jesteśmy gotowi na kolejny rozdział.

Po prostu przewraca stronę.

Czasem przynosi nam nową książkę.
Czasem kończy jedną historię.
Czasem stawia w ramionach maleńkiego człowieka.
A czasem przypomina, że ci, których pamiętamy jako dzieci, właśnie dorastają.

I pomiędzy tym wszystkim jesteśmy my — próbujący nadążyć za codziennością, znaleźć chwilę na kawę, kilka zdań, rozmowę, marzenie.

Dlatego tak bardzo doceniam Was.

Moich najbliższych.
Moich przyjaciół.
I Was — moich czytelników, którzy z czasem staliście się dla mnie czymś więcej niż tylko osobami, które czytają moje książki.

Jesteście częścią tej drogi.

Czasem zostawiacie jedno zdanie pod postem. Czasem pytacie o książkę. Czasem piszecie, że któraś historia została z Wami na dłużej. A czasem po prostu jesteście.

I może właśnie to „bycie” jest najcenniejsze.

Bo książki można napisać samotnie.

Ale nie da się samotnie stworzyć miejsca, do którego chce się wracać.

Dziękuję Wam za każdy komentarz, wiadomość, dobre słowo, polecenie mojej książki i za każdą chwilę spędzoną tutaj.

Za to, że jesteście ze mną, kiedy powstają kolejne historie.

I za to, że kiedy moje życie przewraca kolejne strony, Wy wciąż jesteście gdzieś obok.

A przede mną?

Kolejne opowiadania.
Kolejne historie.
Kolejne marzenia.

I najpiękniejszy z nich wszystkich — moja mała Maja, która właśnie zaczęła swoją pierwszą. ❤️

Życie biegnie.

A ja chyba po prostu chcę nauczyć się biec razem z nim, nie zapominając po drodze zatrzymać się przy tym, co naprawdę ważne.

Przy człowieku. Przy miłości. Przy słowie. Przy kawie. Przy książce.

I  przy Was. ❤️

#życie #refleksje #przemyślenia #codzienność #wdzięczność #nowyrozdział #ważnechwile #bliskość #rodzina #miłość #macierzyństwo #pisanie #pisarka #polskapisarka #autorka #książki #czytambolubie #czytanie #literatura #polskieliteratury #bookstagrampl #czytelnicy #KarmelowaPrzystań #PrzepisNaŻycie #WiolettaChachura #mojahistoria #mojepasje #historiektórezostają #słowamaząznaczenie #życietoczy się dalej