Recenzje czytelników

To opowieść o codzienności. Tej długiej, pełnej przeszkód, krętej i wyboistej. O życiu w zawieszeniu.

O rutynie, która niszczy, zabiera radość i sprawia, że zaczynamy funkcjonować na autopilocie. Bo tak trzeba. Bo taka jest rola. Bohaterowie są niezwykle naturalni i realni, tacy, w których bez trudu można odnaleźć własne odbicie. Zmagają się z obojętnością, wypaleniem, samotnością w związku. Trwają w relacjach w ciszy, jakby byli przezroczyści. Niezauważalne drugie połówki, będące jedynie stałością i pewnikiem.

Niespodziewane spotkanie i niefortunny wypadek sprawiają, że dwoje zamkniętych w swoich skorupach ludzi zaczyna uświadamiać sobie, jak wiele ich omija, jak bardzo sami odbierają sobie szansę na szczęście. Jednak nic nie przychodzi łatwo. Lęk przed zmianą oraz pewne okoliczności zmuszają ich do przerwania tej relacji.

Sama fabuła mogłaby wydawać się standardową historią z romantycznym wątkiem, ale tu nie o fabułę chodzi. Najważniejsze są słowa pomiędzy. Cisza, która mówi więcej niż tysiąc słów. Zawieszenie między przeszłością a teraźniejszością. Poszukiwanie siebie. Tęsknota, żal, smutek.

To życie pełne doświadczeń, zarówno tych radosnych, jak i bolesnych. To pragnienie odzyskania barw, by znów stać się widocznym, wysłuchanym i kochanym. Emocje, odkrywanie siebie na nowo i pragnienie miłości są tu niezwykle intensywne i poruszające.

Ogromną rolę w powieści odgrywają listy. Zapisane, niewysłane, niewypowiedziane słowa niosą w sobie ogromną moc. Tworzą bardzo osobisty klimat, delikatny, a jednocześnie poruszająco wstrząsający emocjami czytelnika. To słowa ciążące na sercu, duszy i w umyśle, przeszkadzające żyć, a jednocześnie dające choć częściowe oczyszczenie i ulgę.

Ta historia jest piękna i smutna zarazem. Opowiada o miłości, poświęceniu, odwadze, nadziei, tęsknocie za tym, co utracone, i o trudnych wyborach.

„Droga do szczęścia” pełna jest sentencji, w których każdy może odnaleźć coś dla siebie.

O tej książce zdecydowanie powinno być głośniej!

Magdalena