Nowy rok. Czysta kartka. Dziękuję, że jesteście.
Nowy Rok zawsze zaczyna się podobnie: od chwili ciszy. Od tej krótkiej pauzy między tym, co było, a tym, co dopiero spróbuje się wydarzyć. Lubię ten moment — jest w nim obietnica, ale bez presji. Jeszcze wszystko może się zdarzyć.
Zanim jednak ruszymy dalej, chcę się na chwilę zatrzymać.
W ostatnich tygodniach dostałam od Was kilka niezwykle ciepłych recenzji i wiadomości. Takich, które czyta się wolniej. Takich, do których się wraca. Słów, które przypominają, że pisanie — nawet to bardzo ciche, bardzo własne — naprawdę dociera do drugiego człowieka.
Dziękuję za każde „to było mi potrzebne”.
Za każde „zostało ze mną na dłużej”.
Za uważność, z jaką czytacie.
Autorski blog to dziwna forma rozmowy — ja piszę sama, Wy czytacie osobno, a jednak gdzieś pośrodku tworzy się wspólna przestrzeń. I właśnie za tę przestrzeń jestem dziś najbardziej wdzięczna.
Nowy Rok nie musi być głośny ani spektakularny. Może być uczciwy. Może być uważny. Może przynieść więcej pytań niż odpowiedzi — i to też jest w porządku. Ja chcę pisać dalej: szczerze, bez pośpiechu, z ciekawością świata i ludzi.
Jeśli będziecie tu zaglądać — to już bardzo dużo. Jeśli zostawicie myśl, komentarz, znak obecności — to jeszcze więcej.
Dziękuję, że czytacie.
Dobrego nowego początku — dla nas wszystkich.
Uściski serdeczne przesyłam ☺️🫶🌼💛❤️
#blogautorski #pisanie
#twórczość #wdzięczność
#czytelnicy #recenzje
słowa #refleksje
#slowwriting #osobistyblog
#literatura #dziękuję
Komentarze
Prześlij komentarz