Między ciszą, a początkiem

 

Po świętach zawsze jest trochę ciszej.
Świat zwalnia nie dlatego, że musi — tylko dlatego, że może. Zostają puste filiżanki po kawie, zapach choinki, myśli, na które wcześniej nie było miejsca.

Ten czas „pomiędzy” jest dla mnie szczególny.
Nie jest już świętami, ale jeszcze nie jest nowym początkiem. I właśnie dlatego pozwala spojrzeć wstecz bez presji, że trzeba coś postanowić.

Ten rok był dla mnie ważny.

Bardzo prawdziwy. Przyniósł debiut — „Drogę do szczęścia”. Książkę, która najpierw była ciszą i zapisem myśli, a potem stała się spotkaniem. Z Wami. Z Waszymi emocjami, słowami, wiadomościami. To coś, czego nie da się zaplanować ani wyćwiczyć. To się po prostu wydarza.

Pisząc ją, nie szukałam odpowiedzi podanych na tacy. Bardziej — odwagi, żeby się zatrzymać. Zajrzeć w siebie. Nazwać rzeczy, które zwykle odkładamy „na później”. I ogromnie porusza mnie to, że dla wielu z Was ta historia stała się właśnie takim momentem zatrzymania.

Ten rok przyniósł mi też ludzi.

Prawdziwe rozmowy, współprace, ale i cichą obecność tych, którzy czytają, wracają, obserwują. To inny rodzaj bliskości — mniej widoczny, ale bardzo realny.

Po świętach nie mam potrzeby podsumowywać wszystkiego w punktach. 

Nie chcę też mówić o planach zbyt głośno. Wiem jedno: piszę dalej. Przede mną kolejna powieść. Inna, ale równie ważna. I mam nadzieję, że i ona znajdzie swoje miejsce — w myślach, emocjach, chwilach ciszy.Ten czas pomiędzy końcem a początkiem lubię najbardziej.

Bo nie trzeba jeszcze niczego udowadniać.

Wystarczy być. I iść dalej.

Dziękuję, że jesteście. ❤️💛

#pisanie #debiutliteracki
#życie pisarki #refleksje
#podsumowanieroku
#poświętach #ciszaiuważność
#drogadoszczęścia
#książki
#literaturawspółczesna
#twórczość
#pisaniepowieści