Kulisy pisania nowej powieści – dlaczego zniknęłam i co dalej z „Drogą do szczęścia”?

Kiedy cisza jest znakiem, że dzieje się coś ważnego

 

 Na blogu ostatnio cicho. I nie będę udawać, że to była cisza zaplanowana, uporządkowana i idealna. Raczej ta, która pojawia się wtedy, kiedy życie i twórczość biorą Cię w objęcia tak mocno, że brakuje tchu… ale w tym najlepszym możliwym znaczeniu.

Ostatnio to czas intensywnej pracy twórczej. Zniknęłam trochę z przestrzeni online, ale tylko dlatego, że całym sercem przeniosłam się do świata, który właśnie powstaje. Świata kolejnej powieści.

Pisanie to dziwne zajęcie. Z pozoru wygląda spokojnie – kawa, komputer, cisza. A w środku to prawdziwa burza: emocji, myśli, przeżyć bohaterów, decyzji, które potrafią trzymać pod napięciem bardziej niż niejeden serial. Są dni, gdy słowa płyną same — i są takie, gdy każde zdanie trzeba wyrywać z własnej głowy z ogromnym wysiłkiem. Ale obie te wersje są częścią tej samej drogi.

I to właśnie ta droga sprawiła, że było mnie tu mniej.

Jednocześnie dzieje się coś bardzo ważnego — „Droga do szczęścia” trafiła już do dystrybucji. Gdy pierwszy raz wypowiedziałam to na głos, chyba sama do końca w to nie wierzyłam. To niesamowite uczucie wiedzieć, że historia, która kiedyś była tylko myślą, później zapisaną sceną, stała się realną książką, która wkrótce trafi do Waszych rąk.

Czekanie na ten moment jest mieszanką ekscytacji i ogromnej pokory. Bo książka, raz wypuszczona w świat, przestaje należeć tylko do autora. Zaczyna żyć w wyobraźni czytelnika. Każdy zobaczy w niej coś innego. Każdy odnajdzie inne znaczenie, inne emocje, inne refleksje. I to jest w tym wszystkim najpiękniejsze.

Może ta cisza na blogu była właśnie po to, bym mogła lepiej usłyszeć swoją historię. By mocniej poczuć, w którą stronę chcę prowadzić bohaterów. By przypomnieć sobie, dlaczego w ogóle zaczęłam pisać.

Na nowy tydzień (bo każdy początek to dobra okazja) chcę zostawić tutaj małą myśl dla Ciebie:

Nie zawsze musisz być widoczna.

Czasem najwięcej dzieje się wtedy, gdy pracujesz w ciszy.

To, czego jeszcze nie widać, często rośnie najmocniej.

Jeśli więc masz ostatnio wrażenie, że stoisz w miejscu — być może właśnie w tym miejscu rodzi się coś naprawdę ważnego. Daj temu czas. Daj sobie przestrzeń. A przede wszystkim — zaufaj procesowi.

A ja… wracam do pisania. I obiecuję, że już niedługo będzie mnie tu trochę więcej  ♥️

Ściskam Was mocno ♥️

Wioletta Chachura

#pisanie #pisanieterapia

#inspiracjedopisania

#rozwojosobisty

#światautorski

#czytabolubię

#pisarkazblogiem

#autorkaksiążek

#polskapowieść

#nowapowieść

#drogaDoSzczęścia

#pisarskiekulisy

#twórczość

#kreatywność

#kobietapisze

#piszęksiążkę

#procespisania

#blogpisarski

#kulisyksiążki

#życiepisarki